Cornelius Rechenberg podjął studia z zakresu inżynierii tworzyw sztucznych w Fachhochschule Rosenheim w Bawarii w 1971 roku. Wtedy też nawiązał współpracę z Anitą, producentem bielizny damskiej, oraz zaczął eksperymentować z nowymi materiałami wykorzystywanymi do wytwarzania protez piersi. W owym czasie większość tego typu produktów bazowała na plastikowych woreczkach wypełnionych oleistym płynem lub inną masą. Cornelius chciał by protezy były bardziej naturalne. Przekonany, że istnieje lepszy sposób produkcji protez, swoją pracę dyplomową poświęcił stworzeniu silikonowej protezy piersi.

Cornelius wierzył, że silikonowe protezy piersi mogą lepiej spełniać oczekiwania kobiet i wypełnić lukę na rynku. Jednak, chociaż pozycjonował produkt, jako łatwo zbywalny, nie zyskał oczekiwanego zainteresowania ze strony liderów branży. Z pomocą braci wynalazł nowe metody produkcyjne (często używając przyborów kuchennych matki). W ciągu następnego roku objechał całe Niemcy, sprzedając protezy Amoena w sklepach medycznych. Firma zadebiutowała na targach branżowych – IGEDO – we wrześniu 1976 roku. Nie mając funduszy na profesjonalne stoisko, Cornelius i jego bracia wyposażyli swoje stanowisko w bawarskie meble pozyskane od okolicznych farmerów. Sprzedali wszystkie meble, ale ani jednej protezy.

Przełom nastąpił jeszcze tego samego roku. Basko-CAMP, międzynarodowy dystrybutor produktów związanych z ochroną zdrowia, poprosił o ponowną prezentację protezy. Złożył zamówienie na 1000 sztuk. Pracując niemal bez ustanku, Cornelius zdołał zrealizować zlecenie. W 1978 roku Amoena weszła na rynek amerykański, otwierając filię w Atlancie w stanie Georgia. Do 1980 roku wciąż była małą firmą, ale dzięki wytrwałości Corneliusa i jego przekonaniu o potrzebie innowacji rozwój przedsiębiorstwa był nieuchronny.

• 1975  założenie Amoena
• 1976 pierwsze działania sprzedażowe i otwarcie zakładu produkcyjnego
• 1977 wyprodukowanie pierwszego tysiąca protez piersi dla Basko-CAMP
• 1978 otworzenie filii w USA